Wraz z nadejściem wiosny, gdy rośliny budzą się do życia, w lesie rozpoczynają się prace odnowieniowe mające na celu zainicjowanie nowego pokolenia lasu.
W odróżnieniu od zalesień, które wykonuje się na gruntach nieleśnych, odnowienia zakładane są na powierzchniach leśnych przeznaczonych na uprawy leśne. Istnieją różne sposoby sadzenia młodego pokolenia lasu. Prócz wykorzystania zdolności drzewostanów do naturalnych odnowień, las zakłada się przede wszystkim w sposób sztuczny – poprzez sadzenie lub siew.
Najbardziej rozpowszechnionym sposobem odnowienia jest sadzenie. Już w marcu, o ile pozwala na to pogoda, sadzi się nowe pokolenie lasu. Najważniejszym kryterium stosowanym przy wyborze gatunków przeznaczonych do odnowienia jest gospodarczy typ drzewostanu. Określa on skład gatunkowy uprawy oraz przyszły wygląd drzewostanu dojrzałego. Przywiezione ze szkółek sadzonki przechowuje się w dołach, które są umiejscowione tak, by osłaniać drzewka przed niekorzystnymi warunkami atmosferycznymi. Tak zabezpieczone sadzonki „czekają” na rozpoczęcie sadzenia. Najwcześniej sadzi się gatunki, które jako pierwsze zaczynają wegetację, jest to np. modrzew europejski.
Prace odnowieniowe wykonywane są najczęściej ręcznie z wykorzystaniem różnych metod sadzenia, w zależności od gatunków sadzonych drzew i krzewów, budowy ich systemów korzeniowych, wieku sadzonek oraz uwarunkowań terenu. Sosnę pospolitą – główny gatunek lasotwórczy – najczęściej sadzi się w szparę pod kostur.
Jednoletnie sadzonki sosny nie wymagają wykopywania dołków łopatą ze względu na niewielki rozmiar sadzonki i słabo rozgałęziony system korzeniowy. Korzenie młodszych sadzonek drzew liściastych sadzonych tą metodą można przed wysadzeniem skrócić. Dwulatki i starsze sadzonki wymagają sadzenia w jamki wykopane szpadlem. Najczęściej w ten sposób sadzą dwuosobowe zespoły, w których jedna zajmuje się przygotowaniem szpary lub jamki, a druga umieszcza sadzonkę i przydeptuje glebę wokół niej.
W wypadku sosny i świerka należy przed sadzeniem sadzonki zabezpieczyć przed ewentualnymi uszkodzeniami spowodowanymi przez owady takie jak szeliniak sosnowiec. W tym celu stosuje się preparaty owadobójcze. Sadzonki macza się w przygotowanych wcześniej roztworach środków chemicznych.
Oprócz zagrożeń ze strony szkodliwych owadów, młode sadzonki narażone są także na wiele innych czynników takich jak patogeniczne grzyby, długotrwałe susze, przymrozki oraz uszkodzenia powodowane przez zwierzynę leśną. W celu wyeliminowania szkód powodowanych przez duże zwierzęta takie jak jeleń czy sarna, cenniejsze uprawy grodzi się siatką.
Odnowienie lasu to początkowa faza rozwoju nowego drzewostanu. Przed sadzonkami jeszcze długa droga do osiągnięcia dojrzałości.
